‘Er is niets mis met je, ik geef toe dat is even wennen!’

All Good

Binnen de Zijnsgeoriënteerde werkwijze van Zijn en Worden staat de gegeven heelheid, goedheid en grootsheid van jouw wezen centraal. Dat is onze diepste aard, onze Zijnsgrond. Deze Zijnsgrond is ‘All Good’. Deze goedheid overstijgt onze mentale opvattingen van goed: ‘All Good’. Het gaat over dat je al helemaal compleet bent, al helemaal goed, perfect zelfs. Er is helemaal niets mis met je! Nooit geweest ook.

Deze Zijnsgrond is grotendeels vergeten geraakt in ons dagelijks bewustzijn. Als ik tijdens trainingen, retraites of sessies mensen erop wijs dat er niets mis is met ze, vindt men het vaak toch lastig dit als uitgangspunt te nemen. Ik krijg dan allerlei redenen te horen waarom dit niet kan of waarom dit niet zo is. Voorbeelden zijn: ‘ja maar het voelt niet zo’, ‘je moest eens weten’ of ‘zo makkelijk kan het niet zijn’. ‘Dus omdat het niet zo voelt of omdat je gedachten iets anders zeggen betekent dat het niet zo is?’, vraag ik dan steevast.

Uiteindelijk krijg ik vooral te horen wat er aan ontbreekt, wat er wél mis is, waarom iemand zichzelf niet goed genoeg vindt, wat er niet goed is aan iemands leven is, etc. Als ik dan vraag ‘of het uitgangspunt dat er wel iets mis is hen gelukkig maakt’, dan is het antwoord:’nee’. Wat me ook opvalt is dat mensen hier heel erg vertrouwd mee zijn. Vertrouwd met de gedachten en gevoelens dat er iets niet in orde is met ze of met hun leven. Zó vertrouwd dat als iemand iets anders zegt, namelijk dat er niets mis met hen is, dit met scepsis, terughoudendheid en / of wantrouwen wordt ontvangen.

Niet goed genoeg zijn

In veel culturen is er geen woord voor schuldgevoel of boete doen. Het bestaat er niet. Ook kinderen worden hier niet mee geboren. Het idee dat je niet goed bent, fout, schuldig, onvolkomen of niet waardig is dus iets wat je ooit is wijs gemaakt. Het is aangeleerd gedrag. En jij bent gaan geloven dat er iets aan je ontbreekt, dat je niet goed genoeg bent of dat je anders moet zijn.

Dit is zo vertrouwd dat het ons vaak niet eens opvalt. Het kleurt ook onze manier van kijken, voelen en leven. Want ondanks dat dit vertrouwd is wil niemand zich zo voelen. Dus zoeken we naar oplossingen en mogelijkheden dit te veranderen. Daarnaast zijn er ook lagen in ons met kwetsingen, gemis of gevoelens van alleen zijn. Omdat we óók dit beschouwen als ‘niet goed’ willen we deze verdringen en oplossen. Je moet moeite doen dit vol te houden maar omdat het een gewoonte is valt het niet op. En zo ben je steeds bezig: met fixen, sleutelen aan jezelf of anderen, dingen anders willen hebben, leegtes op te vullen, je best doen best, zoeken naar oplossingen, verbergen van schaamte en zogenaamd slechte kanten. Ik noem dit ook wel ‘op weg zijn’. En zo ben je steeds op weg.

Op weg zijn

Als je steeds op weg bent is dat wantrouwen naar dit moment, herhaal je steeds dat zoals het is, niet goed genoeg is. Dit geeft veel onrust, vermoeidheid, niet meer in je basis rusten, angsten, verkramping enzovoort. Steeds zijn we op zoek naar ideale omstandigheden, omstandigheden die ons moeten voeden of vervullen. Tegelijk zijn we bang en vermijdend om door de mand te vallen wanneer de wereld erachter komt dat we daadwerkelijk niet goed genoeg zijn. Of zijn we bang voor de afkeuring van de ander

Ondanks dat niemand zich zo wil voelen is het tegelijk opvallend te zien dat we van deze armoedige zienswijze ook maar moeilijk afscheid kunnen nemen. Het is zo diep verankerd in onszelf dat het een deel van onze bedachte identiteit is geworden. Het is ook diep verankerd in onze maatschappij en sociale omgeving. Als we daar afscheid van nemen roept het ook leegte en angst op. Want wie ben je dan nog? Deze angst maakt dat we toch ongewild en onbedoeld blijven vasthouden aan dit armoedige perspectief over onszelf.

‘Gewoonte zelf’

Als ik tegen mensen zeg dat er niets mis met ze is, of dat ze al helemaal goed zijn dan zeg ik dat niet tegen het perspectief waarin ze geloven dat er iets mis is. Dat perspectief noem ik ook wel het ‘gewoonte zelf’ (vergelijkbare woorden: ego, psyche). Ons ‘gewoonte zelf’ is gemaakt van wantrouwen. Het wantrouwt zichzelf en het wantrouwt de wereld om zich heen. Het heeft zich los getrokken en afgescheiden van de wereld en zich achter muren, of op een eiland, terug getrokken.

Tegen dit ‘gewoonte zelf’ zeggen dat er niets mis is, is verloren tijd en energie. Deze kan of wil dat helemaal niet horen. De bril van het ‘gewoonte zelf’ is ‘niet goed’ en door die bril wordt alles bekeken. Misschien denk jij dat het bij jou meevalt maar ik sta steeds weer versteld hoe subtiel dit kan zijn. Dus als ik tegen deze geconditioneerde oren roep ‘je bent al helemaal compleet, het ontbreekt je aan niets,’ dan komt het ‘gewoonte zelf’ in opstand.

In het gunstigste geval voelt het ‘gewoonte zelf’ zich even helemaal gezien of begrepen en kan even ontspannen. ‘Wat fijn dat je dat zegt’, krijg ik dan te horen. Maar vroeg of laat gaat het roer toch weer om. Er gebeurt iets waardoor de innerlijke criticus weer bevestigt dat je niet goed genoeg bent en je je weer schuldig gaat voelen. Opmerkingen uit de omgeving worden op dezelfde manier geloofd. En zo ben je weer terug in je vertrouwde modus. Zo ga je weer op weg.

Optiekverhoging

Toch is het mogelijk om dit ‘gewoonte zelf’ te omzeilen en voorbij je aanname systeem te gaan. Als ik namelijk zeg dat er niets mis met je is, is dat niet bedoeld als een soort geruststellende of corrigerende opmerking. Het is zelfs niet bedoeld om je negatieve gedachten te veranderen naar positieve gedachten. Dat zou allemaal meer van hetzelfde zijn omdat vroeg of laat toch weer je oude geloofssysteem het overneemt en je weer op weg gaat.

all good boeddha

De opmerking dat er niets mis met je is wijst niet naar je leven, gevoelens, ervaringen, overtuigingen of omstandigheden. Deze veranderen namelijk steeds weer. Daarin vind je geen rust en ontspanning. Daar vind je jezelf niet. Deze opmerking wijst direct naar de Zijnsgrond. Het opent de deur naar jouw diepere wezen. Voorbij alles wat jij gelooft over jezelf, voorbij elke aanname vind je in de diepte van jouw wezen iets heel anders, namelijk de staat van ‘All Good’. Een permanente, onveranderlijke ‘staat’ van pure goedheid, van liefde, helderheid, openheid en ruimte. Deze is (met wat oefening) heel gemakkelijk te ontdekken. Net als dat je maar door het wolkendek hoeft heen te steken om direct bij de blauwe hemel te komen. Net als de blauwe hemel onveranderlijk is, geldt dat ook voor de Zijnsgrond.

Hiermee verhoog je dus je optiek. Het uitgangspunt is dan niet het armoede perspectief van het ‘gewoonte zelf’ maar de rijkdom van Zijn. De opmerking ‘dat er niets mis is’ heeft de functie van het verhogen of ruimer maken van je optiek of zienswijze. Dan herken je dat jouw ware natuur deze perfecte goedheid is. Vanuit dit perspectief is het dan veel makkelijker om de goedheid in alles en van alles te zien. De kunst is vervolgens jezelf hier te verankeren. Dan ga je anders naar jezelf en je leven kijken. Je ogen zijn dan zacht en ontspannen en is er is een vanzelfsprekende rust en welbevinden.

Spiritwerk

Een andere manier om je optiek te verhogen is wat we Spiritwerk noemen. Spiritwerk begint met een visualisatie van je ‘vrije zelf’, dat deel dat niets te maken heeft met je geschiedenis. Hier zie je jezelf ongeschonden, heel en vrij. Spiritwerk raakt de mensen meestal diep omdat ze thuis komen in hun oorsprong, de Zijnsgrond. Voorbij het wolkendek van ervaringen en aannames. Ook dit is voor de meeste mensen vrij gemakkelijk te leren. Als ik dan vraag of er iets mis met ze is, of dat er iets ontbreekt is het antwoord unaniem ‘nee’!

Er zijn nog meer manieren maar waar het omgaat is dat we vanuit een ander perspectief kunnen zien dat de diepe waarheid over onszelf is, dat we helemaal perfect zijn: ’All Good’. Dat er dus niets mis is met je. Het is nu alleen niet vanuit een gedachte of aanname. Die kan namelijk zo weer omslaan. Je ziet het nu vanuit een diep weten, vanuit een werkelijk zien dat het zo is. Dan is het niet meer afhankelijk van hoe het met je is. Voel je je geweldig dan is er niets mis met je. Voel je je heel erg rot, ook dan is er niets mis met je. Je ontspant in hoe het is, namelijk ‘All Good’. Dit is de reden waarom Nelson Mandela nooit brak in de gevangenis, ongeacht wat hem aangedaan werd. Zijn vorm was aangetast maar zijn essentie brak nooit. Zijn Spiritaard was onveranderlijk groots en ‘All Good’.

Besluit nemen

Als je dit echt ziet kun je het besluit nemen om je leven in te richten vanuit dit Zicht. Nu ben je niet langer op weg, maar je neemt de gegeven goedheid en heelheid als uitgangspunt. Dit besluit vraagt om toewijding en beoefening, omdat ons ‘gewoonte zelf’ vaak weer makkelijk opspeelt en ons in de illusie terugbrengt dat er iets mis is. Dan ben je weer op weg. Daarnaast zijn er veel onbewuste aannames en patronen die je moet opsporen. Doorzien dat ze niet waar zijn. Het besluit is steeds weer dat hoe het ook is, er nooit iets mis is met je. Dit besluit neem je niet eenmalig maar elke keer weer opnieuw. Net zolang totdat het vanzelfsprekend voor je is.

Dát neem je als uitgangspunt. Dit geeft welbevinden, rust, vertrouwen en ontspanning. Het is de switch van overleven naar leven. Er is dus niets mis met je, nooit is er iets mis geweest met je en nooit zal er iets mis met je zijn. Ik geef toe, dat is even wennen. Maar het maakt je direct gelukkig en vrij, voor altijd! Als je dit interessant vindt ben je van harte welkom bij Zijn en Worden om dit zelf te ontdekken en je eigen te maken.

Van 9 tm 15 oktober is er weer een retraite op Smalhoorn. Meer weten?

Dit artikel is geschreven door Michael Steinau. Zijn inspiratie komt voort uit Zijnsoriëntatie en Dzogchen (Tibetaans Boeddhisme). Het doorgeven van deze inspiratie is zijn missie.

Wil je meer weten?

Michael Steinau

Vind je dit artikel interessant?

 

Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief!

Je ontvangt dan de nieuwste artikelen en activiteiten in je mailbox.

Je inschrijving is gelukt, je hoort binnenkort van me!

Pin It on Pinterest

Share This